Bedel hep yüksektir. Çünkü doğru zaman ister; sistem ise hız ister, sessizlik ister, uyum ister.

Şam Baharı’nda kaçırılan fırsat, bugün başka bir biçimde geri dönmüş olabilir. Asıl mesele, Türkiye’nin bu kez kısa vadeli projeler yerine kalıcı ve rasyonel bir Suriye politikası kurup kuramayacağıdır.

Bugün televizyonlarda ve sosyal medyada izlediğimiz şey bir “toplumsal çürüme” değil yalnızca; örgütlü bir gündem sapmasıdır.

Alevilerin “tanındıkça tahammül edilen” bir topluluk değil, eşit yurttaşlık temelinde saygı duyulması gereken asli bir unsur olduğu vurgulandı.

Sivil toplumun “iyilik maskesi” düşerken, geriye sadece karşılıklı kullanılmışlığın yarattığı o soğuk ve etik dışı sessizlik kalacak gibi görünüyor.

Hacı Bektaş-ı Veli Kültür Derneği Başkanı Abbas Tan; “Amacımız; Cumhuriyet Halk Partisi’ni veya partilileri suçlamak, birilerine rant sağlamak, herhangi bir kişinin ya da grubun siyasi geleceğiyle oynamak değildir. Amacımız; varsa bir yanlışı düzeltmek, haddini aşan bir söylem söz konusuysa, Alevi kamuoyundan ve sağduyulu partililerden özür dilenmesini sağlamaktır.” dedi.

Türkiye’nin meselesi “kimin yanında duracağı” değil; nasıl kalkınacağı ve nasıl güçlü kalacağıdır.

CHP’nin Beşiktaş’taki “Millet İradesine Sahip Çıkıyor” mitingine EspressoLab yüzlerce ücretsiz kahve gönderdi. Bu jest, Özel'in firmayla vardıklarını açıkladığı mutabakatı yeniden gündeme getirdi.