“Siyaset” bizde iki uç arasında sıkışmış durumda: biat ve ihanet. Arası yok.

21. Yüzyılın gerçekten Türkiye Yüzyılı olması isteniyorsa, iktidarın eleştirilere değer vermesi ve toplumsal mutakabatın gözetilmesi zorunludur.

Siyasetin hergün devleti kutsayan hamaset üretmesi yerine, milletin asli görevlerini yerine getirdiği için güven duyduğu bir devleti inşa etmek, ülkenin önünde duran en öncelikli hedeftir.

Güçlü partiler, eleştiriyi bastırarak değil; eleştiriyi kurumsal aklın bir parçası haline getirerek büyür.

"Halkın büyük çoğunluğu nefret etmiş, uzaklaşmış, “yandım Allah” diyerek AK Parti’ye sarılmış falan... Zerre umurlarında değil bunların."

İsveç’in bu tercihi, teknolojiyi tamamen dışlamak değil, onu destekleyici ve denetlenebilir bir role sınırlamaktır.

Eğitim Gücü Sen’in Ocak 2026’da yaptığı 2. Olağan Genel Kurulu da tartışmalra neden olmuştu.

Akın Olgun öykücülüğünde onun hiç beklemediğiniz anda ortaya çıkardığı küçük sürprizler, umuda, mutluluğa ne kadar ihtiyacımızın olduğunu ve onları sahiplenmemiz gerektiğini hatırlatıyor her zaman. Karanlığın içinde parlayan insani anlar, Olgun’un kaleminde birer umut ışığına dönüşüyor. Farklı dillerden ve suçlardan gelen mahkûmların kurduğu o sessiz ittifak, cezaevinin soğukluğunu bir nebze olsun kırıyor böylece Tahtakuruları ve Kargalar Meclisi’nde…