Plastik ve rekonstrüktif cerrahi uzmanıyım.
Travma görürüm. Uzuv kaybı görürüm. Doğumsal farklılıklar görürüm.
Bu hastalarda fonksiyonu ve formu mümkün olan en iyi düzeyde onarmayı hedefleriz.
Ameliyathanede belirsizlik değil plan esastır.
Kararlar bilimsel temele dayanır.
Olasılıklar hesaplanır.
Risk yönetilir.
Ve her sonucun sorumluluğu hekime aittir.
Çünkü mesele yalnızca teknik başarı değildir.
Bir insanın hayatıdır.
Ancak tıbbın sınırları vardır. Bazı kayıplar kalıcıdır.
Tedavi tamamlandığında asıl sınav başlar.
Çoğu zaman sorun bedende değildir.
Sorun sistem tasarımındadır.
Rampasız kaldırımlar.
Asansörsüz kamu binaları.
Mülakatta tercüman bulunmaması.
Standart dışı kapılar ve koridorlar.
Acil durum planlarında hesaba katılmayan çalışanlar.
Dijital alan da farklı değildir.
Ekran okuyucuya uyumsuz internet siteleri.
Altyazısız video içerikleri.
Erişilemeyen başvuru sistemleri.
Teknoloji var.
Altyapı var.
Kapsayıcı tasarım yok.
Engellilik yalnızca cerrahi ya da travma sonrası oluşmaz.
Doğuştan gelen farklılıklar, kronik hastalıklar, nörolojik ve duyusal kayıplar da planlanmamış bir sistemle karşı karşıyadır.
Türkiye’de milyonlarca insan en az bir engelle yaşamaktadır.
Buna rağmen iş gücüne katılım oranı düşüktür.
Eğitimde mevzuat vardır ancak uygulama süreklilik göstermez.
Aileler gelişim planı yapmaktan çok bürokrasiyle mücadele eder.
Engelli bir kadın için tablo daha ağırdır.
Ekonomik bağımsızlık alanı daralır.
Toplumsal izolasyon artar.
Şiddet riski yükselir.
Destek mekanizmaları mevcuttur.
Ancak çoğu zaman gerçek yaşam maliyetini karşılamaz.
Yardım odaklı kalınır.
Oysa ihtiyaç hak temelli kamusal tasarımdır.
Kamusal hatalar teknik olarak düzeltilebilir.
Fakat kaybedilen zaman ve fırsatlar çoğu zaman telafi edilemez.
Rampasız bir kaldırım mimari eksiklik değildir; eşitsizliktir.
Uygulanmayan kota yalnızca mevzuat sorunu değildir; ekonomik dışlanmadır.
Denetlenmeyen düzenleme kurumsal ihmaldir.
Kurumsal yetkinlik konuşmak değildir.
Erişilebilir şehir kurabilmektir.
Kapsayıcı eğitim tasarlayabilmektir.
İstihdam kotasını fiilen uygulayabilmektir.
Bir ülkenin gelişmişliği en güçlü bireyiyle değil, en kırılgan yurttaşının hayat kalitesiyle ölçülür.
Biz ameliyathanede planlı, disiplinli ve hesap verebilir çalışıyoruz.
Aynı ciddiyet kamusal alanda neden sistematik hale gelmez?
Planlıyor muyuz?
Uyguluyor muyuz?
Denetliyor muyuz?
Kurumsal yetkinliğin gerçek ölçüsü toplumsal alandır.
Hak beklenmez.
Hak tasarlanır.
Hak uygulanır.
Hak denetlenir.