HALKWEBYazarlarCanlar can olurda eller tutuşur

Canlar can olurda eller tutuşur

2 Temmuz… Sivas’ın Madımak Oteli’nde otuz üç aydın, iki otel çalışanı; toplam otuz beş can, gericiliğin vahşi saldırısıyla yitip gitti.

Pir Sultan Abdal Şenlikleri için bir araya gelen ozanlar, yazarlar, sanatçılar, laiklik ve aydınlanmanın sesiydiler.

Ama o ses, “Şeriat isteriz” diye yükselen linç çığlıklarıyla boğuldu. Saatler süren kuşatma, devletin gözleri önünde yaşandı. Heykeller kırıldı, salonlar basıldı, otel ateşe verildi. Yangın yükseldi, duman canları teslim aldı. Bu, organize bir insanlık suçuydu.

33 yıldır Sivas hâlâ yanıyor. Madımak’ın ateşi sönmedi; acısı, öfkesi ve çağrısı her yıl yeniden harlanıyor. Katillerin bir kısmı yargılandıysa da asıl sorumlular, katliamı seyredenler, teşvik edenler ve koruyanlar hep kollanmış oldu. Bazıları iktidar koltuklarında, bürokraside yer buldu. Adalet yerini bulmadı; dosyalar zaman aşımı oyunlarıyla sulandırıldı. Düşünceye, inanca, kimliğe karşı işlenen bu suç, toplumsal hafızamızda silinmez bir yara olarak kaldı.

Ama umutluyuz. Çünkü anmak yetmez; örgütlenmek zorundayız. Her 2 Temmuz’da sokaklara dökülen binler, “Unutmadık, unutturmayacağız” diyenler, bu umudun canlı kanıtıdır.
Gericiliğe karşı ortak cephe kurmak, laikliği, cumhuriyeti, farklılıkların bir arada yaşayabileceği bir ülkeyi savunmak için birleşmek elimizde. Sokaklarda, derneklerde, sendikalarda, kültür mekanlarında kenetlenelim. Aydınlanmanın, eşitliğin, barışın değerlerini omuz omuza taşıyalım.

Canlar can olur da eller tutuşur. O yangının içinden doğan dayanışma ruhu, bugün daha güçlü bir örgütlenmeyle yarınlara taşınıyor. Pir Sultan’ın isyanı gibi, zulme boyun eğmeyen bir halkın gücüyle karşı duralım. Farklılıklarımızı zenginlik sayan, düşünce özgürlüğünü koruyan bir Türkiye için o canların mirasını yaşatalım.

Sivas, bir katliamın adı olmanın ötesinde, hem acımızın hem de umudumuzun simgesidir.

Karanlık güçlere karşı uyanık olalım, birleşelim ve mücadele edelim. Madımak’ın ateşi, aydınlığın meşalesine dönüşsün.

2 Temmuz’un 33. yılında, katledilen tüm canları saygıyla anıyor, 33 yıldır sönmeyen ateşin ışığında umutla örgütlenmeye çağırıyorum, örgütlü kötülüğün karşısında örgütlenelim ki, hesabını Soralım!

YAZARIN DİĞER YAZILARI