Şeriatçı Hüseyin Çevik buyurmuş:
“Doları, Euro’yu, altını artıran Allah’tır. Zamları yapan Allah’tır.”
Harika!
O halde memleketin bütün iktisat fakültelerini kapatabiliriz.
Merkez Bankası’nın ışıklarını söndürün.
Hazine ve Maliye Bakanlığı’nın kapısına kilit vurun.
Ekonomi kurullarını dağıtın.
Faiz toplantılarını iptal edin.
Meğer yıllardır boşuna uğraşıyormuşuz.
Çünkü anlaşılan, ekonomiyi yönetenler değil, Allah zam yapıyormuş!
Peki dolar düşünce neden siz başarı hikâyesi anlatıyorsunuz?
Enflasyon gerileyince neden ekonomi yönetimini alkışlıyorsunuz?
İhracat artınca neden “Başardık!” diye meydan meydan geziyorsunuz?
Madem her şeyi Allah yapıyor, başarıyı neden kendinize yazıyorsunuz?
Demek sistem şöyle çalışıyor:
Ekonomi büyürse siz yaptınız.
Dolar düşerse siz yaptınız.
Yol yapılırsa siz yaptınız.
Köprü yapılırsa siz yaptınız.
Ama dolar fırlarsa Allah yaptı.
Enflasyon patlarsa Allah yaptı.
Emeklinin maaşı erirse Allah yaptı.
Markette etiketler değişirse Allah yaptı.
Vay arkadaş!
Başarı sizin, başarısızlık Allah’ın.
Bundan daha kullanışlı bir ekonomi teorisi bulmak gerçekten zor.
Üstelik bu teoriye göre kimsenin hesap vermesine de gerek yok.
Çünkü ekonominin sorumlusu siyasetçi değilse seçimleri neden yapıyoruz?
Madem zamları Allah yapıyor, ekonomi yönetimine neden maaş ödüyoruz?
Madem kuru Allah belirliyor, Merkez Bankası neden faiz toplantısı yapıyor?
Madem hayat pahalılığının sebebi ilahiyse bütçeyi neden Meclis’te görüşüyoruz?
Fakat işin en güzel tarafı başka.
Kamu ihalelerini Allah dağıtmıyor.
Vergileri Allah toplamıyor.
ÖTV oranlarını Allah belirlemiyor.
Teşvikleri Allah vermiyor.
Şirketlere sağlanan ayrıcalıkları Allah imzalamıyor.
Onların altında gayet dünyevi imzalar var.
İş vatandaştan para almaya gelince devlet son derece dünyevi.
İş hesap vermeye gelince birden metafizik başlıyor.
İşte bütün düzeni tek cümlede anlatmak mümkün:
İHALELER SİZİN, VERGİLER BİZİM, ZAMLAR ALLAH’IN!
Bundan daha güzel tezgâh mı olur?
Kazanç dünyevi.
Makam dünyevi.
İhale dünyevi.
Servet dünyevi.
Ama yoksulluk ilahi!
Vatandaşın cebinden alınacak parayı insanlar belirliyor; vatandaş neden yoksullaştığını sorunca cevap gökyüzünden geliyor.
Çünkü “Zamları Allah yapıyor” demek yalnızca masum bir cehalet değildir.
Aynı zamanda son derece kullanışlı bir siyasal söylemdir.
Yoksulluğu sorgulama.
Gelir dağılımını sorgulama.
Vergileri sorgulama.
Ekonomi yönetimini sorgulama.
Sadece sabret.
Şükret.
Kaderine razı ol.
Önce ekmeğini küçült.
Sonra tevekkülünü büyüt.
İşte dinin, siyasal ve ekonomik düzeni aklamak için kullanılmaya başladığı yer tam olarak burasıdır.
Oysa enflasyon kader değildir.
Kur politikası vahiy değildir.
Vergi oranları gökten inmez.
Zam kararlarını melekler imzalamaz.
Ekonomi, insanların aldığı kararlarla yönetilir.
Yetkiyi insanlar kullanıyorsa hesabı da insanlar verir.
Bu kadar basit.
Ama hâlâ anlamadığım bir şey var:
Madem doları Allah artırıyor…
Madem zamları Allah yapıyor…
Madem bütün bunlar ilahi takdir…
Seçim zamanı neden Allah’tan değil de milletten oy istiyorsunuz?
Yoksa oylar sizin de…
Fatura yine Allah’ın mı?
Hakan URUN