Siyaset arenasında son günlerde yine aynı ezber cümleler dolaşıyor: “CHP bitermiş, CHP yok olurmuş…” Kim söylüyorsa, ya tarihe kör ya da ideolojiden nasibini almamış zavallılardan biri. Anaplı, mütahit peşinde koşan bu isimlerin asla anlayamadığı, kavrayamadığı çok temel bir gerçek var:
CHP, ANAP değildir; Doğru Yol değildir; iki seçimlik çıkar şebekesi değildir.
CHP, bir ideolojinin, bir devrim hareketinin, bir dünya görüşünün siyasal tezahürüdür. İdeolojik temeli olan partiler bitmez, yok olmaz. Buna en temel örnekler ortada dururken hâlâ bu tartışmayı yapmak bile beyhudedir.
Necmettin Erbakan’ın Milli Görüş ekolü bitmedi, bitemez. Ülkücü hareket bitmedi, bitemez. Komünist parti yok olmadı, yok olmaz. Peki CHP neden bitsin? Bu ülkenin kurucu iradesinin siyasal devamı olan bir parti, günübirlik hesaplarla ortadan kalkar mı?
Bakın, tarihte örneği var mı? 1937 Eylül’ünde Mustafa Kemal Atatürk, başbakan ve CHP Genel Başkan Vekili İsmet İnönü’yü görevinden aldı. Ekonomi politikaları ve yönetim anlayışındaki ayrılıklar nedeniyle İnönü önce izne ayrıldı, ardından resmen görevden çekilerek yerini Celâl Bayar’a bıraktı. Peki CHP bitti mi? İdeolojisi sarsıldı mı? Hayır. Çünkü İnönü bir şahıstı, CHP ise bir fikrin adıydı.
Bugün de aynı safsata dolaşıyor: “Eczacı ekosistemin kuklası partiden atılınca CHP bitecekmiş…” Kim atılırsa atılsın, kim gelirse gelsin, CHP bitmez. Çünkü ideolojik partiler, menfaat şebekelerinin etrafında toplanmış geçici kurnazlar değildir. Onların mayasında devrim vardır, duruş vardır, tarih vardır.
Anaplı mütahitin peşine takılanlara sesleniyorum: Siz çıkar partilerine göre siyaset okumaya alışkınsınız. Ama CHP o kalıba sığmaz. Sizin aklınız ermiyor diye, gerçekler değişmez.
CHP bitmez. Ve buna inananlar da asla tükenmez.