“İncinsen de incitme” sözünün Hacı Bektaş-ı Veli’ye ait olduğunu bilerek başlıyorum.
Çünkü bu söz, sadece bir öğüt değil; bizim yolumuzun, inancımızın ve vicdanımızın özüdür.
Ama şunu da herkes bilsin:
İncitmemek, haksızlığa sessiz kalmak değildir!
Mine Kırıkkanat’ın kullandığı “kılıç artığı” ifadesi, öyle basit bir kelime değildir.
Bu sözün içinde tarih var, acı var, yok sayılmış hayatlar var.
“Bilmiyordum” demek, bu yükü hafifletmez.
Mine Kırıkkanat’ın, Sayın Kemal Kılıçdaroğlu’na yönelik kullandığı bu dil; eleştiri değil, açıkça hedef göstermedir. Ve bu dili normalleştirmek, bu ülkenin zaten kırılgan olan toplumsal barışına zarar verir.
Ben bir Alevi olarak Mine Kırıkkanat’ın özrünü kabul etmiyorum. Bu topraklarda hangi sözün ne anlama geldiğini, hangi kelimenin nasıl bir yarayı kanattığını çok iyi bilirim.
Bizim öğretimizde kin yoktur ama hafıza vardır.
Biz incinse de incitmeyenlerdeniz…
Ama bu, yanlış karşısında susacağımız anlamına da gelmez.
Eleştiri yapılır, yapılmalıdır. Ama insanları tarihsel nefret çağrışımlarıyla hedef haline getirmek ne fikir özgürlüğüdür ne de gazeteciliktir.
Herkes kullandığı sözün ağırlığını bilecek!
Çünkü bazı kelimeler, sadece söylenmez… iz bırakır.