Dünya bir kez daha gerilim hattında. İran–İsrail savaşı sadece bölgesel bir kriz değil; küresel ekonomiyi doğrudan etkileyen bir kırılma noktası oldu. En hızlı ve en sert yansımasını ise akaryakıt fiyatlarında görüyoruz.
Petrol piyasaları belirsliği sevmez. Savaş, risk demektir. Risk arttıkça fiyatlar yükselir. Bugün pompada gördüğümüz yüksek rakamların önemli bir kısmı da bu jeopolitik gerilimin sonucudur.
Peki savaş bittiğinde ne olacak?
Tarih bize şunu gösteriyor: Büyük krizler sona erdiğinde enerji fiyatlarında geri çekilme kaçınılmazdır. Arz endişesi azalır, piyasa dengelenir ve fiyatlar normalleşme eğilimine girer.
İran–İsrail hattındaki bu gerilim sona erdiğinde, dünyada akaryakıt fiyatlarının düşmesi beklenir ve büyük ihtimalle öyle de olacaktır.
Ancak bizde asıl mesele burada başlıyor.
Dünyada fiyatlar düşerken Türkiye’de aynı hızda bir gerileme olacak mı?
Özellikle AKP hükümetleri döneminde geçmişte defalarca şunu gördük: Küresel fiyatlar hızla yükseldiğinde bizde anında pompaya yansıyor; ancak düşüşler aynı hızda ve aynı oranda hissedilmiyor.
Savaşın başladığı günden bu yana akaryakıt fiyatları adeta kademeli şoklar halinde artıyor. Neredeyse her 3–4 günde bir gelen zamlarla birlikte kısa süre içerisinde litre fiyatlarında ciddi bir yükseliş yaşandı. Bu artışların toplam etkisi, birkaç hafta içinde pompaya çift haneli (10 TL ve üzeri) bir maliyet yükü olarak yansıdı.
Son söz olarak şunu söyleyelim: Bizde tecrübeyle sabit…
En hızlı düşen şey petrol fiyatı değil, vatandaşın umudu oluyor.