Bir yandan mahkeme kararlarını tanımadığını söyleyip, diğer yandan aynı yargı mekanizmasından kayyum talep etmek, kendi içinde ciddi bir siyasi çelişki doğurmaktadır. Bu yaklaşım, hukuk ilkesinden çok sonuca odaklanan bir anlayış görüntüsü vermektedir.
Özgür Özel’in kayyum talebinde bulunması, eleştirenler açısından aynı zamanda siyasi bir kibir göstergesi olarak değerlendirilmektedir. Çünkü demokratik siyasetin esası, farklı görüşlerin ve parti içi iradenin meşru zeminde yarışmasıdır; hukuki süreçlere yalnızca istenen sonucu verdiğinde değer atfetmek, kamuoyunda güveni zedeleyebilir.
Delege iradesinin tartışmalı yöntemlerle şekillendiğini düşünenlerin gözünde, bu anlayışın sürdürülmesini istemek, parti içinde dile getirilen sorunların üzerini örtme çabası olarak yorumlanmaktadır. Tartışmaların çözümü, hukukun ve parti içi demokrasinin şeffaf biçimde işlemesiyle mümkündür; karşıt görüşleri bastırmaya yönelik her yaklaşım ise kutuplaşmayı daha da derinleştirir.
Siyasetin ihtiyaç duyduğu şey kibir değil, hesap verebilirlik; dayatma değil, şeffaflık; kişisel hesaplar değil, demokratik meşruiyettir. Güç, hukuku kendi lehine kullanabilmekte değil, hukuka herkes için aynı mesafede durabilmektedir.