In der kizilbaschisch-lawitischen Glaubenstradition ist die Frau nicht nur ein biologisches Subjekt, sondern eine Gründerfigur, die die Kontinuität der Schöpfung gewährleistet, Trägerin des sozialen Gedächtnisses ist und im Zentrum der kulturellen Überlieferung steht. Sie wird als eine Kraft angesehen, die sowohl die materielle als auch die spirituelle Dimension des Lebens begründet. Aus diesem Grund wird die Frau in der alevitischen Lehre mit der Metapher der “Göttin” geehrt, weil sie diejenige ist, die die Gesellschaft gebiert, nährt und gestaltet. Diese Perspektive bietet einen ethischen Rahmen, der die weibliche Identität weiht.
Genau aus diesem Grund stellen die gegen die alevitische Gemeinschaft gerichteten Äußerungen von Leyla Şahin Usta, die für vier Wahlperioden als Abgeordnete von Konya und Ankara gewählt wurde, nicht nur eine politische Debatte dar, sondern auch ein ernsthaftes Problemfeld im Hinblick auf politische Ethik, soziale Verantwortung, Hassreden, sektiererische Diskriminierung und rechtliche Verpflichtungen. Dieser Ansatz, der die Konflikte in Syrien mit dem Diskurs des “alevitischen Massakers” verzerrt, ist sowohl von der historischen Realität abgekoppelt als auch eine Sprache, die den sozialen Frieden gefährdet.
Tarihsel Arka Plan ve Mezhepsel Şiddetin Hafızası
Türkiye’nin yakın tarihine bakıldığında, Malatya, Maraş, Çorum, Sivas, Madımak ve Gazi gibi katliamların, Allahüekber nidaları eşliğinde işlendiği gerçeği hâlâ toplumsal hafızada canlıdır. Bu olayların arka planında radikal dini yapılanmaların, İslam-Terör Mangaları Tarikatların ve onların ideolojik etkisi olduğu yönünde güçlü bir akademik konsensüs bulunmaktadır. Bu konsensüs, yalnızca toplumsal hafızaya değil; aynı zamanda ulusal ve uluslararası araştırmalara da dayanmaktadır.
Organisationen wie Al-Qaida, Al-Nusra, Taliban, Hamas, FSA, ISIS und HTS, die in Syrien tätig sind, stützen sich auf dieselbe ideologische Grundlage. Die Angriffe dieser Organisationen auf Alawiten, Kurden, Christen, Durzis und andere religiöse Gruppen wurden in Berichten der Vereinten Nationen ausführlich dokumentiert. Daher ist es aus akademischer, rechtlicher und ethischer Sicht problematisch, die Aktionen dieser Organisationen als “sektiererische Wahrheit” darzustellen.
Siyasal Söylemin Hukuki Sınırları
Siyasi iktidarı yöneten AKP’li bir milletvekilinin kullandığı dil, sıradan bir politik tercih değil; toplumsal güvenliği doğrudan etkileyen bir güçtür. Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 10. maddesi, tüm yurttaşların kanun önünde eşit olduğunu açıkça belirtir. 24. madde ise inanç özgürlüğünü güvence altına alır. 216. madde ise halkı kin ve düşmanlığa tahrik eden söylemleri açıkça suç olarak tanımlar. Bu çerçevede, mezhepsel kimlikleri hedef alan, toplumsal grupları kriminalize eden veya bir inanç topluluğunu potansiyel tehdit olarak gösteren her söylem, hukuken tartışmalı ve toplumsal barış açısından tehlikelidir.
Die Diskurse der politischen Akteure der Erdoğan-Gülen-Regierung können Radikalisierungsprozesse beschleunigen, das Klima des Hasses nähren und die gesellschaftliche Polarisierung vertiefen. Daher ist es ein ernstes Problem der Verantwortung für eine Politikerin, insbesondere für eine Politikerin, die auch die Identität einer Mutter trägt, eine spaltende Sprache zu produzieren, wenn von ihr erwartet wird, dass sie zum sozialen Frieden beiträgt.
Toplumsal Şiddetin Kaynağı Olarak Söylem İklimi
Bugün Türkiye’de artan kadın cinayetleri, çocuk istismarı, nefret suçları ve toplumsal şiddet, yalnızca bireysel patolojilerle açıklanamaz. Bu olgular, siyasal söylem ikliminin, dini otoritelerin mesajlarının ve medyatik dilin ürettiği atmosferle doğrudan ilişkilidir. Cuma hutbelerinde, Sosyal Medyalarında, Televizyon ekranlarında ve Siyasi kürsülerde kullanılan ayrıştırıcı dil, toplumsal dokuyu zayıflatmakta ve radikal eğilimlere zemin hazırlamaktadır. Siyasal söylem, toplumsal davranışları şekillendiren en güçlü araçlardan biridir. Bu nedenle, mezhepsel kimlikleri hedef alan her ifade, yalnızca bir görüş değil; potansiyel bir toplumsal risk faktörüdür.
İdeolojik Çerçeve, Eşit Yurttaşlık ve Demokratik Kamu Düzeni
Alevi toplumunun tarihsel acılarını yok sayan, onları hedef gösteren ya da kriminalize eden her yaklaşım, Türkiye’nin ortak geleceğine zarar verir. Demokratik bir toplumda siyaset kurumu, toplumu ayrıştırmak için değil; birleştirmek, iyileştirmek ve ortak yaşamı güçlendirmek için vardır. Bu nedenle ihtiyaç duyulan şey, eşit yurttaşlık, hukukun üstünlüğü, inanç özgürlüğü, laiklik, çoğulculuk ve toplumsal barış temelinde bir siyaset dilidir. Mezhepsel gerilimleri körükleyen, tarihsel travmaları tetikleyen ve toplumsal kutuplaşmayı derinleştiren her söylem, demokratik kamu düzeniyle bağdaşmaz. 26 Yıldır, İslam-Terör mangaları Tarikatların iktidarı olan Erdoğan-Gülen faşizminin ülkeye kazandırmış olduğu bu ayrıştırıcı dil, Kültür çatışmasının gölgesinde siyaset üretmenin tamda zemini bu mezhepçi mantıkdır.