Israrla ve inatla Özgür Özel ve ekibine oy vermedim. O gün bunun bedelini ağır eleştirilerle ödedim. Çünkü o dönemde DEM Parti Selçuk İlçe Başkanlığı görevini yürütüyordum. Bulunduğum konum nedeniyle susmam, sorgulamamam, kalabalığa uymam bekleniyordu. Ben ise vicdanımı dinledim.
Yerel seçim sürecinde İzmir Selçuk’ta ilginç bir tablo yaşandı. DEM Parti belediye başkanlığı seçiminde CHP’yi desteklememesine rağmen, kendilerini DEM Partili olarak tanıtan bazı kişiler ev ev dolaşıp “Politikamız bu, CHP’ye oy verin.” diyerek çalışma yürüttüler.
Ancak aynı kişiler, cumhurbaşkanlığı seçimi söz konusu olduğunda aynı kararlılığı göstermediler. Birinci turdaki tutumlarını ikinci turda sürdürmek bir yana, sandığa gitmeyenler dahi oldu. Bu çelişki bende ciddi soru işaretleri oluşturdu.
İşte bu nedenle ilçe başkanlığı görevinden istifa ettim. Çünkü siyasetin ilkelere dayanması gerektiğine inanıyordum. O günden beri de Özgür Özel ve Ekrem İmamoğlu ekibinin bir siyasi proje olduğunu düşündüğümü açıkça dile getirdim.
Bu görüşlerim nedeniyle bana ağır ithamlarda bulunuldu. Farklı düşündüğüm için “AK Partili” olmakla suçlandım. Oysa ben hiçbir etiketi değil, kendi vicdanımı savundum. Bir kişiyi eleştirmek başka, başka bir partiyi desteklemek başkadır. Ne yazık ki bu ayrımı yapmak istemeyenler, eleştiren herkesi yaftalamayı tercih etti.
Bugün ise yaşanan gelişmelere baktığımda, o gün dile getirdiğim kaygıların ve eleştirilerin daha görünür hâle geldiğini düşünüyorum. Zaman, bazen en güçlü tanıktır.
Siyasetin kişilere değil ilkelere dayanması gerekir. Toplumun ihtiyacı; kutuplaşma, yaftalama ve hesaplaşma değil, dürüstlük, şeffaflık ve hesap verebilirliktir.
Yaşasın temiz toplum.
Yaşasın temiz siyaset.
Arınacağız