Evet, Kemal Kılıçdaroğlu bir beka sorunudur…
Çünkü yıllarca devletin en üst kademelerinde görev yapmış olmasına rağmen hakkında yolsuzluk, rüşvet ve kişisel servet tartışmalarıyla anılmamıştır. Bugün siyasetin etrafını saran çıkar ilişkileri düşünüldüğünde, bu bazı çevreler için gerçekten bir sorundur.
Evet, bir beka sorunudur…
Çünkü genel başkanlığı döneminde hakkında ciddi iddialar ortaya çıkan isimlere karşı zaman zaman disiplin süreçlerini işletmiş, siyasetin temizlenmesi gerektiğini savunmuştur. Siyasetin rant kapısı değil, halka hizmet alanı olması gerektiğini söylemiştir.
Evet, bir beka sorunudur…
Çünkü her fırsatta emeklinin, işçinin, memurun ve dar gelirlinin yaşadığı ekonomik sıkıntıları gündeme taşımış; açlık, yoksulluk ve gelir adaletsizliği konularında iktidarı eleştirmiştir.
Evet, bir beka sorunudur…
Çünkü kamu kaynaklarının nasıl kullanıldığını sorgulamış, büyük kamu ihaleleri ve ekonomik politikalar konusunda hesap sorulması gerektiğini savunmuştur. “Bu milletin parasının hesabı verilmelidir” demiştir.
Bugün onun yeniden siyasette etkili olma ihtimalinden rahatsız olanların bir kısmı, belki de tam olarak bu nedenle rahatsızdır. Çünkü hesap soran siyasetçi ile hesap veren siyaset anlayışı arasında her zaman bir mücadele vardır.
Kılıçdaroğlu’nu seversiniz ya da eleştirirsiniz. Politikalarını doğru bulursunuz ya da yanlış. Ancak bir gerçek vardır ki; yıllardır siyaset sahnesinde hakkında ortaya atılan pek çok iddiaya rağmen kişisel zenginleşme, şaibeli servet veya kamu kaynaklarından menfaat sağlama gibi suçlamalarla anılmamıştır.
Türkiye’nin ihtiyacı; kişilere körü körüne bağlılık değil, hesap verebilirliktir. Kim olursa olsun, hangi makamda bulunursa bulunsun, kamu gücünü kullanan herkes millet adına denetlenmelidir.
Eğer birileri bu denetimden, bu sorgulamadan ve bu hesap sorma kültüründen rahatsız oluyorsa, asıl beka sorununun nerede olduğu da sorgulanmalıdır.