“2,5 yıl senden, 2,5 yıl benden” pazarlığından ara seçim blöflerine uzanan bir siyaset çizgisi…
Özgür Özel, “2,5 yıl senden, 2,5 yıl benden” diyerek erken seçim için Recep Tayyip Erdoğan’a bir mühlet tanımamış mıydı?
1 Kasım 2025’i, Erdoğan’ın yeniden adaylığı için son tarih, son eşik ilan etmemiş miydi?
Sonun da sonu mu var acaba?
“Tamam bu son olsun…” denilen kaçıncı çıkış bu?
Özgür Özel’den Erdoğan’a:
“Kazanırsan ben siyaseti bırakırım… Yaza varmadan milletin önüne seçim sandığını koyalım. Yetkiyi sana verirse o gün siyaseti bırakıyorum. Kazanırsan 5 yılın daha var. Ben yok olup gidiyorum.”
Dememiş miydi?
Olmadı…
Şimdi “son ama bu son” denilen bu hamle, hançerleme siyasetinin gerçekten sonu mu olacak?
Peki, o halde açık konuşalım:
Bu gidişle Erdoğan’a yeni bir 5 yıl daha kazandırmayı başaracaklar gibi görünüyor…
Anayasa kitapçığını sallayıp:
“Hepimizin namusu bu anayasaya emanet. Bu anayasanın altında Mustafa Kemal Atatürk’ün imzası var” demekle olmuyor, Özgür!
Partilerin tüzüğü, kendi iç hukukunun anayasasıdır.
O tüzüğü çiğneyip delege pazarlıklarıyla başa gelmek…
Sonra da o tüzüğe aykırı davranıp ihraç ettiklerine dönüp bakmamak…
Buna ne denmeli?
Ara seçim meselesi ise başka bir başlık:
Ekrem ve suça bulaşmış muhteremlere koruma zırhı kazandırma girişimi olarak okunuyor.
Oysa tüzük açık:
Özgür Özel ve yönetimi, 3 dönem seçilme maddesine uymak zorunda.
Madem öyle, çağrı net:
Fezlekeleri Meclis’te bekleyenler başta olmak üzere;
Özgür Özel, Veli Ağbaba, Ali Mahir Başarır, Gökhan Günaydın, Oğuz Kaan Salıcı, Gökhan Zeybek…
İstifa edin.
22 vekili tamamlayın.
Zaten seçilemeyeceğiniz için, en azından ülke siyaseti bir nebze temizlenmiş olur.