Turizm sektörü çoğu zaman “bacasız sanayi” olarak övülür.
Ancak bu parlak görüntünün arkasında ağır çalışma koşulları ve sömürü gerçeği vardır.
Özellikle turizm taşımacılığında çalışan şoförler, uzun saatler direksiyon başında kalarak adeta modern kölelik düzeni içinde çalıştırılmaktadır.
Turistleri otellere, havaalanlarına ve turistik bölgelere taşıyan şoförler çoğu zaman günde 14–16 saate varan çalışma sürelerine maruz kalmaktadır.
Dinlenme hakkı neredeyse yok sayılmakta, fazla mesai çoğu zaman ödenmemekte ve düşük ücretler dayatılmaktadır.
Bazı işletmeler maliyetleri düşürmek için şoförleri sigortasız çalıştırarak hem emeği sömürmekte hem de çalışanların geleceğini belirsizliğe itmektedir.
Turizm sektörü milyonlarca dolar gelir üretirken, bu gelirin oluşmasında büyük payı olan şoförler çoğu zaman en düşük payı almaktadır.
Yorgun, uykusuz ve baskı altında çalıştırılan şoförler yalnızca kendi sağlıklarını değil, taşıdıkları yolcuların güvenliğini de riske atmaktadır.
Gerçek şu ki; turizm sektörünün parlayan vitrininin arkasında, emeği ucuzlatılmış ve değersizleştirilmiş binlerce şoför bulunmaktadır.
Eğer bu sömürü düzeni değişmezse, turizmin büyümesi değil, emekçilerin haklarının yok sayılması konuşulmaya devam edecektir.