Recep Tayyip Erdoğan, 1993 yılında yaptığı bir konuşmada çay–simit hesabı yapıyor, iktidarı “zalimlikle” suçluyordu.
O günkü denklem basitti:
1 çay + 1 simit = 20 lira.
Bu basit hesap milyonları ikna etti.
İnananlar oldu.
İnananlar üç çocuk yaptı.
Aradan 33 yıl geçti.
Şimdi aynı hesaba bir de bugünün penceresinden bakalım.
Bu kez ölçü birimimiz sokak değil.
%51 hissesi devlete ait olan Simit Sarayı.
55 TL’ye çay,
25 TL’ye simit…
Bu tabloyu belgeleyen arkadaşa teşekkür ediyorum. Nabzı tam yerinden tutmuş.
Şimdi matematiği yeniden yapalım.
Ama bu kez sloganla değil, gerçeklerle.
Beş kişilik bir aileyi düşünün.
Günde üç öğün sadece çay–simit yesin.
Günlük: 1.200 TL
Aylık: 36.000 TL
Peki gelirler ne?
En düşük emekli maaşı: 20.000 TL
Asgari ücret: 28.075 TL
Şimdi Sayın Erdoğan’ın 1993’te sorduğu soruyu, bugün kendisine soruyorum:
Bu yönetim, bu aziz millete bir bardak çay ile bir simidi bile layık görmüyor mu?
Halk yalnızca çay–simit yese bile;
Kirasını kim ödeyecek?
Elektriği, suyu, doğalgazı, interneti kim karşılayacak?
Çocuğun okul masrafını, ayakkabısını, defterini kim alacak?
Halkı çay–simit hesabına mahkûm edenlere yazıklar olsun.
Ama durun…
Burada imitasyon sarayın sevdiği başka bir hesap devreye giriyor.
Araya giriyorum ve diyorum ki:
55 liraya çay içen, 25 liraya simit yiyen arkadaşım…
Merak etme!
Hayat öyle geçmiyor.
Reis seni düşünüyor.
Basit ama “akıllıca” bir çözüm var.
Sigara içiyor musun?
Evet mi?
Bak gör…
Reis boşuna mı sigarayla savaştı?
Günde iki paket sigara:
Günlük: 200 TL
Aylık: 6.000 TL
Yıllık: 72.000 TL
10 yılda: 720.000 TL
Bugünün parasıyla küçük bir servet!
Demek ki mesele açlık değil…
Mesele geçim değil…
Mesele yoksulluk hiç değil!
Sorun sensin.
Çünkü sen sigara içiyorsun.
Çay pahalıysa,
Simit ateş pahasıysa,
Kiralar uçmuşsa,
Maaş yetmiyorsa…
Çözüm çok net:
İçmeyeceksin.
Yemeyeceksin.
Yaşamayacaksın.
Zaten öğüt hazır:
“Yediklerinizle değil, yiyip içmediklerinizle zengin olursunuz.”
İşte Yeni Türkiye Modeli budur.
Refah değil, feragat.
Bolluk değil, sabır.
Saray gerçek, refah imitasyon.
Çay–simit hesabı hâlâ masada…
Ama bu kez hesabı halk ödüyor,
Keyfini ise imitasyon saray sürüyor.
Ve rakamlar yalan söylemez:
2026 yılı asgari ücreti: 28.075 TL
Dört kişilik ailenin açlık sınırı: 30.143 TL
Yoksulluk sınırı: 98.188 TL
Bekâr bir çalışanın yaşam maliyeti: 39.123 TL
Asgari ücret, daha yılın ilk ayında açlık sınırının altına düşmüş durumda.
Ama sorun yok.
Çözüm belli.
Yemeyin.
İçmeyin.
Yaşamayı da çok abartmayın.
Çay–simit hesabı kapanmadı.
Sadece iktidar değişti.