Ali Mahir Başarır’ın Partiden ihracı, Cumhuriyet Halk Partisine mensup kimsenin içtenlikle üzüldüğü bir mesele değil!
Hatta biz Partililer için mesele bile değil!
Keşke birisi kendisine özellikle onun ihracına sevinen o kadar çok partili var ki dese de kendisi tek başına parti arayışına girse geç olmadan!!
Bugünler de konuşmak yerine hep bağırdığı sesi ile, kameralar önünde Yaşar Usta tiradına benzer, seslendirmeler yaparak, Sayın Kemal Kılıçdaroğlu’na sesleniyor, muhatap alınmadıkça da, daha da hırslanıp, yalanının iftirasının ardı arkası kesilmiyor!
Parti içi yarışta, Dünya Kupası müsabakası taraftarı gibi
Zıp zıp zıplayıp kutlamalar yaptığı günler geride kaldı, iş adamları dostları!! da yatına almıyor belli ki teselliye…
Yoksa Kolunda isminin baş harfleri olan (A.M.B) ismine özel gömleğiyle otururken kendine uzatılan pahalı purolara gözünü dikmiş yaşayıp gidiyordu!!
Ve sen mitinge giderken çantasına sandviç koyan, yanına suyunu alan, yemek yedikleri balıkçıların önünden dahi geçmeyen kardeşim, birazdan değirmen demeden suyu nereden demeden, niye arınıyoruz diyeceksin değil mi?
Arınmak sadece temizlenmek değildir, birilerinin, masumların omuzlarına bıraktığı utançtan da kurtulmaktır!
Ali Mahir, yıllarca Sayın Kılıçdaroğlu’nun önünde ceket iliklememiş gibi…
“Ben onun alnını karışlarım” diyor, bela üstüne bela okuyor.”
Siyaseti ekonomisine tahvil ettiğinin haberi, aleme nam olmuş iken, bu ne cüret, bu ne utanmazlık demeden edemiyor insan!!
Pahalı Puroların, Locaların Mahiri…