Nevruz, yalnızca bir mevsim değişimi değildir; insanın, doğanın ve hayatın aynı anda yeniden kurulduğu bir eşiktir. Yıkım ile başlangıç arasındaki o ince çizgide, hayat kendine yeni bir yol bulur ve insan en yalın haliyle yaşama tutunur.
Her karanlık, içinde kendi sabahını taşır. Zaman donar, söz susar, umut geri çekilir. Ama hayat, tam da bu noktada yön değiştirir. İçten içe biriken güç, görünmeyen bir eşikte yeniden doğar. İşte Nevruz, bu sessiz dönüşümün adıdır.
Biz Nevruz’u asırlardır bir insanlık mirası olarak taşıyoruz. Kuşaktan kuşağa devrettiğimiz bu değer, yalnızca bir gelenek değil; hayatın kendisidir.
Nevruz’dan önceki son çarşamba günü “7 Levin” hazırlanır. Yedi çeşit meyve bir araya getirilir, karıştırılır ve pay edilir. Evde yenir, komşuya verilir, nişanlı kıza gönderilir, hastalara ulaştırılır, çocuklara pay edilir, mezarlıkta dağıtılır. Çünkü Nevruz, yalnız yaşayanların değil; yaşayanlarla birlikte hatırlananların da bayramıdır. Geçmişi, bugünü ve yarını aynı sofrada buluşturur.
“7 Levin”, yedi nev’i yani yedi çeşidi temsil eder. Ama bu sadece bir sayı değildir. Yedi günlü zamanı, yedi renkli hayatı, insanın bütün hâllerini simgeler. Nevruz bu yönüyle her kuşağa, her renge ve her hayata dokunan bir bütünlüktür.
Nevruz ateşi taze odunla yakılmaz. Bahçeden toplanan kuru dallar, eski ve işe yaramayan ne varsa onunla yakılır. Bu sadece bir ateş değil, bir arınmadır. Geçmişin yükünü geride bırakmak, yeniye yer açmaktır.
O gece evdeki su içilmez. Yeni su alınır, kullanılmamış ve beklememiş suyla hayat tazelenir. Çünkü Nevruz, sadece toprağın değil, insanın da yenilenmesidir.
Nevruz gecesi, gece ile gündüz eşitlenir. Ne biri diğerinden fazla alır, ne biri diğerine üstün gelir. İşte bu yüzden Nevruz müsavidir; eşitliktir, dengedir. Güneş ile ayın birbirine denk olduğu bu zaman, aynı zamanda bir barış halidir. Çünkü eşitliğin olduğu yerde çatışma değil uyum vardır.
Ağustos böceğinin uyanışı, karıncanın yuvasından çıkışı, fidana düşen ilk tomurcuk, tavuğun civcivle buluşması… Hayatın yeniden akışa geçtiği bu büyük döngünün adıdır Nevruz. Bu yüzden Nevruz bir gün değil, bir yaşam anlayışıdır.
Her yeni gün bir Nev-ruz’dur. Yeter ki insan, o günü barışla karşılamayı bilsin.
Bugün bölgemiz ateşin içinden geçiyor. Evlere düşen, şehirleri yakan ateş; yalnızca yapıları değil, umutları da tüketiyor. Dileğimiz, bu yıkıcı ateşin yerini insanı ısıtan, kalpleri birleştiren o kadim ateşin almasıdır.
Nevruz’un ateşi…
Nevruz Bayramımız kutlu olsun.
Biz, tek bir ateş istiyoruz: Sevginin, eşitliğin ve barışın ateşi. Çünkü bu ateş yakmaz ısıtır.