Özgür Özel’in kamuoyuna “32 saatlik kayıt” diye sunduğu video bir anda 23 saate düştü.
Peki aradaki 9 saat nerede?
Daha doğrusu, o 9 saat neden yok?
Bu ülkede artık soru sormak bile “şart” hâline geldi. Çünkü her eksilen saat, her kırpılan dakika, sadece teknik bir detay değil; politik bir tercihin işaretidir.
Aylardır – malum kişi hariç – diğer tutuklu belediye başkanlarını görmezden gelen, Silivri’ye işine geldiğinde koşa koşa giden ,işine gelmediğinde de “zorunlu“ olarak direksiyonu kıran “Silivri müdavimi” Özgür Özel, bugün İmamoğlu üzerinden CHP’nin içine ve ülkenin gündemine müdahale etmeye devam ediyor.
Sessizliğin de bir dili vardır. Ve Özel’in sessizliği, tesadüf değil, bilinçli bir tercihtir.
Aylarca söyledik, yine söylüyoruz:
Özgür Özel’in asıl derdi Ekrem İmamoğlu’nun aklanması değil, Ekrem İmamoğlu’nun tasfiye edilmesidir. Çünkü Özel, Ekrem’i bitirip “tek aday” olmanın peşindedir. Ve görünen o ki bu senaryoya iktidar da sessiz onay vermektedir.
Ekremist trollere bir hatırlatma yapmak gerekir:
Bir insan suçsuz bile olsa, onu kırk kere “hırsız” diye anarsanız, bir süre sonra toplum onu gerçekten hırsız olarak görmeye başlar.
Propaganda tam olarak budur.
Özgür Özel’in yaptığı da bundan farklı değil.
Bir yandan “İmamoğlu’nu savunuyormuş gibi” yapıp, öte yandan sürekli isnat edilen suçları tekrar tekrar saymak, Enver Aysever’in sözlerini durmadan dolaşıma sokmak; bu bir savunma değil, sistemli bir yıpratma ve yalnızlaştırma operasyonudur.
Yani mesele İmamoğlu’nu korumak değil, onu içeride tek başına bırakmaktır.
Bitirilmiş, yalnızlaştırılmış, siyasi olarak tüketilmiş bir figür yaratmaktır.
Gerisi kime kalıyor?
“Kurtuluşu Özgür’de arayanlara…”
Ama tarih şunu defalarca gösterdi:
Gerçeğe gözlerini kapatanlar, eninde sonunda gerçeği en sert şekilde görürler.
Üstelik o zaman ne 9 saatlik videoyu kurtarabilirler, ne de kaybolan siyaseti.