Türkiye, 21. yüzyılın ilk çeyreğini geride bırakırken, toplumsal ve yapısal bir tıkanmışlığın eşiğindedir. Bu tıkanıklığın temelinde, özellikle aydınlar ve eğitimli kesim dahil olmak üzere, toplumun sorunları bilimsel nesnellik ve nedensellik bağlamında değerlendirme yetisinden uzaklaşması yatmaktadır.
Mustafa Kemal Atatürk’ün; akıl, bilim ve teknolojiyi rehber edinen dünya görüşü, 2025 yılına gelindiğinde dahi ne yazık ki tam anlamıyla kavranamamış, yalnızca şekilsel bir anmacılığa hapsedilmiştir.
Geleneksel Prangalar ve Stratejik “Patinaj”
Günümüzde çözüm üretme makamında bulunan yetkililer, rasyonel veriler yerine geleneksel dünya görüşlerine dayalı, kişisel ve keyfi yaklaşımlara sığınmaktadır. Bu “kafasının içine hapsolmuş” yönetim anlayışı, kalıcı reformlar yerine günlük ve geçici pansuman çözümler üretmektedir. Sürekli değişen ve tutarlılıktan uzak stratejiler, ülkeye mesafe
katettirmek yerine bir “patinaj” hali yaşatmaktadır. Bu stratejik boşluk; fırsatçılığı, avantacılığı ve beraberinde toplumsal çürümeyi (anarşi, çeteleşme, kirlenme) körükleyen en büyük etkendir.
Bütünleşik Kalkınma: Teknoloji, Sanayi ve Tarım
Yeni dünya düzeninde ayakta kalmanın tek yolu, bilgiyi sadece tüketmek değil, bilgi ile yeni bilgi ve teknoloji üretmektir. Türkiye için kalkınma; güvenlik, hizmet, sanayi ve tarım alanlarının birbirine rakip olarak görülmediği, aksine birbirini tamamladığı bir toplumsal mutabakat modelidir.
-Teknolojik Yenilenme: Sanayide dijital dönüşüm ve yerli teknoloji üretimi bir tercih değil, egemenlik meselesidir.
-Üretim Odaklı Ekonomi: Tarım ve sanayinin bilimsel yöntemlerle modernize edilmesi, dışa bağımlılığı kıran en büyük kalkınma hamlesidir.
Eğitimde Bilimsel Devrim ve “Temiz Nesil”
Bu karanlık döngüden çıkışın yegâne yolu, eğitimi ideolojik ya da geleneksel kalıplardan kurtarıp, bilimsel bir zemine oturtmaktır. Ülkeyi ayağa kaldıracak olan; yetenekli, liyakat sahibi, çağdaş ve çalışkan bir neslin inşasıdır. Mevcut “avantacı ve çıkarcı” kuşağın yarattığı tahribatı onarmak için, etik değerleri özümsemiş, sorgulayan ve üreten bir “Temiz Nesil” şarttır.
Aydın Sorumluluğu ve Arınma
Cumhuriyete, Atatürk’e ve Türk milletine olan borcumuz; olaylara seyirci kalan “kaçkın” ya da sistemin çarklarına eklemlenen “yancı” aydınlar olmamayı gerektirir. Bugün Türkiye’nin ihtiyacı olan şey, her alanda köklü bir arınma ve yeniden yapılanmadır. Bilimin ışığında, liyakatin rehberliğinde ve Atatürk’ün rasyonel vizyonuyla bu dönüşümü gerçekleştirmek bir tercih değil, tarihsel bir zorunluluktur.