HALKWEBYazarlarÖzgür Özel, “Normalleşme”

Özgür Özel, “Normalleşme”

Türkiye’nin bugün ihtiyacı olan şey; iktidarla normalleşme değil, adaletle, demokrasiyle ve halkla yeniden buluşmadır.

0:00 0:00

Siyasette kavramlar önemlidir. Hele ki bu kavramlar, toplumun yaşadığı gerçeklerle örtüşmüyorsa, bir süre sonra “umut” değil, “tepki” üretir. Özgür Özel’in sıkça vurguladığı “normalleşme” söylemi de tam olarak bu noktada tartışılmayı hak ediyor.

Türkiye bugün ekonomik krizle, adaletsizlikle, hukuksuzlukla ve derin bir toplumsal kutuplaşmayla mücadele ederken; muhalefetin temel görevi iktidarı rahatlatmak değil, toplumun sesi olmaktır. Normalleşme, eğer iktidarın yarattığı anormal düzenle uzlaşmak anlamına geliyorsa, bu bir siyasal strateji değil, bir siyasal geri çekilmedir.

Özgür Özel’in “yumuşama”, “diyalog” ve “normalleşme” eksenli politikası; tabanda şu soruyu giderek daha yüksek sesle sorduruyor:

“Biz neye karşı, kimin adına mücadele ediyoruz?”

CHP, tarihsel olarak bu ülkede demokrasinin, laikliğin, sosyal adaletin ve bağımsızlığın taşıyıcı kolonlarından biri olmuştur. Ancak bugün gelinen noktada; geçmişte açıkça eleştirilen aktörlerle kurulan yakın temaslar, affedilen siyasi tercihler ve “beyaz sayfa” söylemleri, parti hafızasını ve mücadele geleneğini zedelemektedir.

Normalleşme denilen şey, eğer:
• Hukuksuzluk sürerken susmak,
• Emekçi yoksullaşırken gündemi yumuşatmak,
• Partiye yıllarını vermiş isimler dışlanırken (ihraç ediliyorsa) sermayeye göz kırpmak,
• Muhalefetin sertliğini törpüleyip iktidarın konfor alanını genişletmekse…

Bu, normalleşme değil; siyasetsizleştirmedir.

Toplum bugün “kavga” değil ama kararlı bir muhalefet istemektedir. Kimliğinden, ilkelerinden ve sözlerinden emin bir siyaset beklemektedir. Sandıkta kaybedilen her umut, sadece bir partiye değil, ülkenin geleceğine yazılan bir eksi hanedir.

Özgür Özel’in, normalleşme adı altında muhalefeti etkisizleştiren bu çizgide ısrar etmesi, siyasal anlamda büyük bir hezeyandır. Yapılması gereken, CHP’nin tarihsel misyonuna uygun şekilde halkın gerçek sorunlarını merkeze alan, net, cesur ve tutarlı bir muhalefet hattına geri dönmektir.

Çünkü Türkiye’nin bugün ihtiyacı olan şey; iktidarla normalleşme değil, adaletle, demokrasiyle ve halkla yeniden buluşmadır.

YAZARIN DİĞER YAZILARI