Kimileri meseleyi şov yönüyle ele alarak, yapılanın din istismarı olduğunu, o yaştaki bir çocuğun ailesinden izinsiz ekranlara çıkarılamayacağını ve böylesi hassas bir konunun bir şov programına malzeme edilemeyeceğini belirtirken, yapılanın Lozan Antlaşması’na aykırı olduğu yorumları da yapılıyor.

Gazeteduvar yazarı Ali Duran Topuz, reşit olmayan bir çocuğu din değiştirmeye zorlamakla ilgili, “Lozan’daki azınlıkları koruyan maddelere aykırı iş yapmıyoruz, öyle de sözleşmenin taraflarını mat etmeyi biliriz biz demek için mi” satırlarıyla, yapılanın Lozan’a aykırı olduğuna dikkat çekiyor.

Topuz, benzer şekilde Soykırım Sözleşmesi’ne göre de, bir çocuğu din değiştirmeye zorlamanın kabul edilemez olduğunu şu satırlarla aktarıyor:

“Soykırım devam ediyor hâlâ! Çünkü: Uluslararası Soykırım Suçunun Önlenmesi ve Cezalandırılması Sözleşmesi’nin ikinci maddesi:
“(…) aşağıdaki fiillerden her biri soykırım suçunu oluşturur:
(…)
e) Gruba mensup çocukları zorla başka gruba nakletmek.”
Zor ne demek? Kafasına silah dayamak mı? Reşit olmayan bir çocuğu, yanında yöresinde “velisi” yokken, onlarca kişinin önünde, kameralar eşliğinde kökenlerinden koparmakta zor yok mu? Orada yoksa nerede var? Soykırım devam ediyor hâlâ. Dünya aleme gösteri halinde.”

Topuz’un eleştirdiği bir diğer husus ise, çocuğun Ermeni olduğunun söylenmesi yerine ‘Ermeni kökenli’ tabirinin kullanılması.

Tepkisini, “Evet, Ermeni kalmadı, kökenli kaldı. Zaten az sonra köklerinden koparma hamlesini canlı canlı yapacağız. Yaşını niye sordunuz peki muhterem rektörman? Reşit mi değil mi, böyle bir şov yaptığınız zaman hukuki, ahlaki, vicdani sorunlar çıkmasın diye mi? Yok canım, ne gezer. Kim önemsiyor rüşt yaşını, edebi erkanı? Hukuku terse çevirmişseniz, ahlaktan feragat etmişseniz, vicdanı ıskat etmişseniz, ne sorun çıkacak” satırlarıyla eleştiren Topuz, hikayenin düzmece olabileceğini ise şu satırlarla aktarıyor:

“Arada bir kritik nokta var. A., 13 yaşında ama 12 yıldır Türkiye’de. Yani Türkiye’de doğmamış. Mim koyalım. Önemli. Ama daha önce bir şeye dikkat: “bu (A. isimli çocuk) yirmi birinci.” Şovbeyimiz daha önce yirmi kişiyi Müslüman yapmış.”