Antik zamanlarda kudüs de bir keçi seçilir ve azazel adlı kötü ruhu yatıştırmak toplumun günahlarından arındırmak için kudüs dışında bir uçurumdan aşağıya atılırdı.
Günümüzde Günah Keçisi Nedir?
Günah keçisi; bir sistemin, bir iktidarın ya da bir çürümüşlüğün kendi hatalarıyla yüzleşemediği anlarda, bütün suçları tek bir kişiye yıkmasıdır. Suç büyüdükçe saldırı azalmaz, aksine daha çok taşlanır kurban seçilen keçi Asıl suçlular ise kalabalığın linç kültürünün arkasına saklanır.
Bizde durum şuan böyle memleket de CHP’de ülkede hatda dünyada bir sorun mu çıktı?
Enflasyon mu azdı, yağmur mu yağdı, elektrik mi gitti? İzmir’de sumu akmıyor
Hemen refleks: Kemal Kılıçdaroğlu.
Ekonomik krizi hükümet değil, o yaptı sanki.
Asgari ücreti iktidar değil, o belirledi.
Merkez Bankası faizini o ayarladı, dolar kurunu o zıplattı.
Hatta yetmedi, Afganistan’ı ve ırakı Amerika değil, Kılıçdaroğlu işgal etti.
Hiroşima’ya atom bombasını atan da oydu.
Hitler’i Yahudilere karşı kışkırtan? Yine Kemal Bey.
Şeytanın Adem’e vesvese vermesi?
O da Kemal’in WhatsApp mesajıydı muhtemelen.
İzahı olmayan şeyin mizahı olur derler ya;
Bu memlekette izah bitti, mizah zorunlu oldu.
İktidarın yandaşları yapsa şaşırmayacağız.
Ama işin trajikomik tarafı şu:
Bu linci en çok kim yapıyor biliyor musunuz?
Kendi eski yol arkadaşları.
Sözde muhalefet partilerinin kurmaylarına ne sorarsan cevap aynı:
“Kılıçdaroğlu yüzünden.”
CHP’den, 6’lı Masa’dan vekiller AKP’ye geçince suçlu Kılıçdaroğlu.
Ama İYİ Parti’den, DEVA’dan, Gelecek’ten CHP’ye vekil geçince?
O zaman “demokrasi zaferi”, “siyasi başarı”, “büyüyoruz” propagandası.
Beylikdüzü’nde yaşayıp Beykoz’a ilçe meclis üyesi yapılan biri,
Sonra başkan vekiliyken AKP’ye geçiyor…
Kim aldı bunu partiye?
Kılıçdaroğlu mu ? zoomcularmı?
Tutuklu belediye başkanları hakkında itirafçı olup konuşanları partiye
Kim aldı?
Kılıçdaroğlu mu zoomcular mı?
Çakarlı araç tartışması mı çıktı?
Evir, çevir, dolaştır…
Son durak: Kılıçdaroğlu.
Bu mantığa göre yakında şunu da duyarız:
Maduro’yu da Kılıçdaroğlu kaçırdı.
Ebu Cehil’i Peygamber’e karşı o kışkırttı.
Firavun’a “Ben Tanrıyım” dedirten de Kemal Bey’di.
Ama dikkat:
Bu cenah, eski genel başkanına yönelttiği saldırının
onda birini iktidara yöneltmiyor.
İktidar partisiyle “normalleşip”,
“beyaz sayfa” açıp,
Eski genel başkanlarını ve ona gönül verenleri
cadı avı yapar gibi partiden atanların derdi iktidar değil.
Dertleri şu:
Partiyi kontrol etmek.
Belediyeleri, milletvekilliklerini, koltukları korumak.
Bu düzenin düzen muhalefeti olarak ebediyen kalmak.
Kemal Kılıçdaroğlu bir isim değil artık.
Bir sembol.
Dürüst devlet aklının sembolü.
Ona saldırmalarının sebebi de bu.
Çünkü bugün Kılıçdaroğlu’na hakaret edenlerin çoğu,
Eğer o cumhurbaşkanı seçilseydi,
En önde sıraya girip en büyük yalakalığı yapacak olanlardı.
Daha düne kadar
“Size babam gibi bakıyorum” diyenler,
Bugün olmadık şeyleri olmuş gibi anlatıyor.
Unutmayın:
Kendi genel başkanına ihanet eden,
Bu halka da ihanet eder.
Bu düzenden, bu sözde muhalefetten
Ne ülkeye fayda gelir
Ne de topluma.
Bir kez ihanet eden gene eder.
Can Fırat Acısu