2026 yılı başı itibarıyla Türkiye’deki anket verileri incelendiğinde, kararsızların ve oy kullanmayacağını belirtenlerin toplam oranının %30 seviyelerine yaklaştığı ya da bu psikolojik sınırı zorladığı görülmektedir.
The loss of trust in the political institution stands out as one of the main reasons why this rate remains so high.
Here are the details of the current situation:
Undecideds and the Size of the “Gray Area”
Raw Data: Birçok araştırma şirketinin (Yöneylem, Metropoll, ASAL vb.) verilerine göre, siyasi partilerin ham oy oranları toplandığında geriye kalan “kararsızlar”, “oy kullanmayacaklar” ve “cevap vermeyenler” bloğu genellikle %20 ile %30 arasında bir bantta seyrediyor.
Distribution Effect: Before this mass is mathematically distributed to the parties, it forms an “imaginary bloc” that is sometimes even larger than the first party, AKP or CHP.
Causes of Mistrust
Bu %30’luk kitlenin oluşmasında sadece kararsızlık değil, doğrudan bir “siyasal tepki” yatıyor.
Economic Prospects: The broad masses, oppressed under the “hegemony of technology and capital” that I have often mentioned, think that the current political actors are unable to produce concrete solutions to economic problems (inflation, livelihood problems).
The Problem of Representation: A significant portion of the electorate, particularly young voters (Generation Z and Alpha), find the current political discourse distant and polarized.
The Search for Alternatives: The inadequacy of the visions offered by the opposition and the government against the risks of the new world order such as “techno-feudalism” and “capitalist surveillance” puts voters in a “wait-and-see” mode.
Comparison with the Past: 2024 yerel seçimlerinde katılım oranının %78 civarına düşmesi (yaklaşık 13 milyon seçmenin sandığa gitmemesi), bu %30’luk potansiyelin sadece bir “kararsızlık” değil, bir “sandığı protesto” eğilimine dönüştüğünün ilk büyük kanıtıydı. 2026’da bu eğilimin, yeni bir siyasi umut doğmadığı sürece kemikleştiği gözlemleniyor.
However, in this situation, neither the AKP nor the CHP's race for first place matters.
Note “The weakening of the ability of nation states and politicians to produce solutions in the face of global capital due to the ”Hegemony of Capital and Technology over States“ has created the perception in the public that ”it will not change no matter who comes".
Breaking this perception requires a determined opposition solidarity that can be an alternative and give hope.