Siyasette olduğu kadar sanat dünyasında da zor günler insanların gerçek karakterini ortaya çıkarır. Alkışların yükseldiği günlerde aynı kareye girmek için yarışanlar, fırtına çıktığında ortadan kaybolur. Dün övgüler dizenler, bugün sessizliğe gömülür. Çünkü bazıları ilkelere değil, rüzgâra göre pozisyon alır.
Kemal Kılıçdaroğlu’nun etrafında yıllarca dolaşan, onunla aynı masalarda oturan, aynı sahnelerde boy gösteren bazı sanatçıların bugün içine düştüğü sessizlik tam da böylesi bir tabloyu gözler önüne seriyor. İnsan elbette aynı fikirde olmak zorunda değildir. Siyasetçiler eleştirilebilir, hatta en ağır şekilde eleştirilebilir. Ancak dün omuz omuza yürüdüğünüz bir insana, güç dengeleri değiştiğinde sırt çevirmek başka bir şeydir.
Sanatçı dediğimiz kişi, toplumun vicdanı olma iddiasındadır. Vicdan ise sadece güçlülerin yanında durarak değil, zor zamanlarda da söz söyleyebilmekle anlam kazanır. Alkışın olduğu yerde görünmek kolaydır; asıl mesele, taşın olduğu yerde de durabilmektir.
Bugün bazı isimlerin sergilediği tavır bana eski bir gerçeği hatırlatıyor: Kimileri dostluğunu ve desteğini ilkelere göre verir, kimileri ise iktidara, etkiye ve günün modasına göre. Rüzgârın yönü değiştiğinde değişenler de vardır, olduğu yerde duranlar da.
- Tarih çoğu zaman kimin haklı olduğundan önce, kimin vefalı olduğunu yazar. Çünkü fikir ayrılıkları unutulur; ama zor günde kimin yanında durduğunuz unutulmaz.