Yeni yüzyılın jeopolitik anlayışı, gücü “ateş kapasitesi” ve “postalların sayısı” ile ölçerdi. Ancak 21. yüzyılın dijital ve biyoteknolojik gerçekliği, güç tanımını radikal bir biçimde güncelledi. Artık bir devletin egemenliği, sınırlarındaki nöbetçi sayısından ziyade, laboratuvarlarındaki patent sayısı ve üniversitelerindeki beyin gücüyle korunuyor.
Bilgi ve İnovasyon Yeni Savunma Hattı:
Güçlü ordular, fiziksel bir tehdidi durdurabilir; ancak güçlü üniversiteler ve laboratuvarlar, o tehdidin hiç oluşmamasını sağlayacak teknolojik üstünlüğü inşa eder. Bugün bir ülkenin siber uzaydaki güvenliği, yapay zeka algoritmalarının yetkinliğiyle; biyolojik güvenliği ise genetik araştırma merkezlerinin hızıyla ölçülmektedir. İnovasyon bir lüks değil, ulusal bir beka meselesidir.
Kurumsal Kapasite ve Girişim Ekosistemi:
Ordular emreder, ancak kurumlar inşa eder. Liyakat esaslı, şeffaf ve esnek kurumlar, toplumsal direncin (resilience) anahtarıdır. Bu kurumların beslediği girişim ekosistemleri ise, ekonomik sirkülasyonun taze kanıdır. Tekno-feodalizmin yükseldiği bir çağda, kendi yerli girişimlerini küresel devlerle rekabet edebilir hale getiremeyen devletler, dijital sömürgeler olmaya mahkumdur.
Sonuç: Bütünsel Güç Doktrini
Yeni dünya düzeninde “güçlü devlet” kavramı; askeri disiplini, akademik özgürlüğü ve girişimci cesareti aynı potada eritebilen yapılar için geçerlidir. Tankların yerini sörvürlerin , tüfeklerin yerini kodların aldığı bu çağda; en büyük cephe, laboratuvar masalarıdır. Bu laboratuvarları çoğaltmak yerine enstitülerini kapattık.
Umarım veri merkezlerini de kurar, kapatmayız..
Gerçek bağımsızlık, teknoloji üreten bir akıl ile bu aklı koruyan güçlü kurumlar ve dijital bir hukukla sağlanır.
Diğer yandan, politik hatlar, bu doğrultuda ilerlerse Türkiye kazanır..