Başlıktaki slogan, pek az kişinin sırf masraf olmasın diye afişe elle yazıldığını bildiği, SHP Genel Başkanı Profesör Dr. Aydın Güven Gürkan’ın, Kurultay öncesi arkasında duran afişte yazılan slogandır.
Profesör Dr. Aydın Güven Gürkan’ın seçimler için yakın çevresine “kimseden tek bir kuruş dahi kabul etmem, cebimizde ne varsa kurultaya giderken onu harcayacağız” dediği tarihin tanıkları tarafından anlatılırdı.
Hocanın “ahlaki olarak kafasına sığmayan hiçbir şeyi yapmadığı, kimseyle makam pazarlığı yapmadığı, yapsaydı alırdı o kongreyi” diyen o günün tanıkları, bugün geçmişe bakıp iç çektiğimiz 90’ların Türkiyesini tarifliyordu.
Herşeyden az vardı belki, ancak insanlık adına çok şey…
Profesör Dr. Aydın Güven Gürkan mümtaz bir şahsiyetti, siyasetin oligarşik yapılardan aldığı güce karşı çıkıyordu.
Siyasi üyeliğin oligarşik güçten beslenmesinin, nepotizmin, siyasi üyelikleri sağlam olmayan yığınları, siyasetin merkezine taşıdığını, açıkça eleştiriyordu.
Bu tür siyasi üyeliklerin “kağıttan kaplanları” nasıl var ettiğini bir aydın namusluluğu ile cesurca dile getiriyordu.
Temiz Toplum, Temiz Parti, Temiz Siyaset yalnızca bir slogan değildi, yalnızca bir temenni değildi, aynı zamanda Cumhuriyet Halk Partisi’ni ikinci yüzyıla taşıyan bir mirastı.
Bugün siyaseti, siyasetçiyi, seçildiği meclislerden, mahkeme koridorlarına taşıyan, ilk neden, siyasetçinin ve çevresinde kümelenenlerin 90’lardan bugüne değişen yaşam biçimidir.
Şunu baştan kabul edelim, siyasetçilerin, yakınlarındaki danışmanların, yakınlarının hayatları mütevazı 3+1 evlerden, kimi zaman aidatlarının bir asgari ücreti geçtiği, rezidans dairelere, villalara taşınmıştır.
Sosyal medyaya içerik üreten paylaşımlarda “halktan birisi” olma halini hikayeleştirmeye gayret eden siyasetçilerin değişen yaşam alanları ile daha ilk eşikte, ayakları tökezlemiş, halktan kopmuşlardır.
Değişen yaşam alanları, değişen çevreler, etrafta koşuşturan Başkanı başkandan çok düşünenlerin varlığı, siyasetçiyi, başka bir sosyal kimliğin sahibi kılmıştır.
Emekle, eğitimle, çalışarak kazanılmamış bu sosyal kimlik ve bu kimliğin yaşam ihtiyaçlarını ödemek için ödenen ağır bedeller…
Çoğu üçüncü kuşak, atölyelerden büyük fabrikalara, şirket sahipliklerine uzanan hikayelerin kahramanları ile aynı sosyal sınıfa ait olma, aynı sitede oturma, villa komşusu olma imkanının anahtarını yalnızca tek bir şeyle, “siyasetin getirdiği sıfatla sağlanabileceğine olan temelsiz özgüvenin” ödettiği ağır bedeller…
Sosyal medyadaki algoritma süzgecinin nimetlerinden faydalanarak, büyük kitlelere ulaşmayı vaad eden “siyasi pazarlamacılar” siyasetçinin görünür olma merakının kendilerine açtığı lüks yaşam alanlarında, elbette bir yarın planlıyorlardı, ancak bu halk için değil başlangıç için üç beş kişinin yararına olan bir yarının hayali idi…
Bir de “komşusu açken, tok yatmamak için zengin sitelerine taşınan müslümanlarımız” var.
Gösterişli, büyük salonlarında, altın varaklı koltuklarında, sahip olduklarını kaybetmek korkusu ile elleri hep duada…
Eskilerin güzel bir sözü vardı; “Keçiyi yardan uçuran bir tutam ottur.”
Bir yanda değişen yaşam alanları, değişen ihtiyaçlar, değişen dünyanın reklam araçları ile kimlik ve var olma savaşı veren siyasetçiler…
Öte yanda kadın cinayetleri, gündüz kuşağında ‘bu kadar da olmaz’ dedirten toplumsal çürüme emsalleri, mafya dizileri, kimsenin gerçekten çalışmayıp herkesin zengin olduğu sosyal medya fenomenleri ile kafası fena halde karışan, duyguları kirletilmeye çalışılan toplum…
Temiz Toplum ve Temiz Siyaset düşünün uzağına bu kadar düşmüşken geriye elimizde tek şey kalıyor Temiz Parti ve CHP Geleneği…
Bu köklü geleneğin ve temiz partinin insanlarının direnen varlığı hala bizlere umut…
“Bekle kar altında kalan buğday tanesi, yine onun suları ile boy vereceksin”