Bazı dosyalar vardır; suçtan fazlasını anlatır, bir düzeni ifşa eder. Jeffrey Epstein dosyası böyle.
Bu tek bir adamın hikayesi değil. Gücün dokunulmazlığa dönüştüğü, çocukların sessizce gözden çıkarıldığı bir yapının hikayesi.
Kur’an’daki şeytan anlatıdaki gibi boynuzlu değildir. Zorla yaptırmaz. Saptırır. Fısıldar, süsler, normalleştirir. İnsanın zihnini ele geçirir. “Kimse görmüyor.” “Herkes böyle yapıyor.” “Ben özelim.” İnsan böyle düşer; kendini ikna ede ede.
Epstein’in kurduğu yapı da böyle çalıştı; önce çevre, sonra ayrıcalık, sonra suskunluk, sonra suçun paketlenmesi. Davetler “networking”, ada ziyaretleri “özel toplantı”, çocuklar “masaj terapisti.” Ve birçok yetişkin aynı cümleyi kurdu. Benim yaptığım o kadar da kötü değil.
Sapma. Şeytanlaşma. İşin özeti budur.
Bu yüzden Epstein tek başına bir fail değildir. Finansörler, aracılar, susan tanıklar ve görmezden gelen kurumlarla ayakta duran bir yapının merkezindeki isimdir. Kötülük bağırarak gelmez. Takım elbise giyer. Özel jetle uçar. Vakfı vardır. Kartviziti vardır. Ve makul görünür.
Bunu yalnızca Amerika’ya ait bir karanlık sanmak yanlıştır. Mesele coğrafya değil, üstü örtülen suç düzeni.
Bugün Türkiye’de ada dosyaları yok belki ama tablo tanıdık. Dosyalar uzar, fail “saygın” kalır, mağdur çocuk bekler. Sorun yalnızca ceza hukuku değildir. Pedofili, güç ve parayla beslenen organize bir faaliyettir.
Ve soru her yerde aynıdır. Bir çocuğun güvenliği mi, yetişkinlerin itibarı mı? Cevabı gördük; güçlü olan korundu.
Artık mesele “kim yaptı” değil.
Mesele şu. Bu ülke kimi koruyacak?
Çocuk dosyaları hızla bitmeli; her uzayan gün ikinci istismardır. Her çocuk istismarı dosyasında savcılık eş zamanlı olarak failin ve yakın çevresinin banka hesaplarını, şirket bağlantılarını, seyahat harcamalarını ve mal varlığını incelemeye almalı. Para nereye gitmiş, kim kimi finanse etmiş, kim kimin sırtını kollamış açıkça ortaya çıkarılmalı. Süreçler çocuk alanında uzman ekiplerle yürütülmeli; mağdur için psikolojik destek, eğitim ve güvenli barınma standart olmalıdır. Ünvan, servet, makam hiçbir şekilde dosyaya kalkan olamamalı. Her adım kayıt altına alınmalı ve açıklanmalı. Dosyalar gizlendikçe suç cesaret bulur. Şeffaflık olmadan caydırıcılık olmaz.
Çocukları korumayan hiçbir düzen meşru değildir.